Οι πιανίστες δεν αποσύρθηκαν…

Επειδή η τζαζ είναι απο τη φύση της μουσική που αποδίδεται καλύτερα στις ζωντανές εκτελέσεις, οι ηχογραφήσεις δε μπορούν να συλλάβουν πάντοτε το πνεύμα ή την ατμόσφαιρα της live αίσθησης. Η συμμετοχή του ηχολήπτη μπορεί να μη μειώνει την ομορφιά του τελικού αποτελέσματος, το καθιστά όμως λιγώτερο αντιπροσωπευτικό της τέχνης του μουσικού.

Αυτό συνέβη και στην ηχογράφηση του »In a silent way» του Miles Davis. Ο Μάιλς εδώ ουσιαστικά αδιαφόρησε γι αυτό και παρ’ όλα αυτά ο δίσκος έγινε μεγάλη επιτυχία και εμπορικά και καλλιτεχνικά. Η τρομπέτα του υπήρξε εξόχως διεισδυτική σε ένα τέτοιο »ανορθόδοξο» τζαζικά περιβάλλον, όντας με ζεστό και φορτισμένο συναισθηματικά ήχο. Επηρεασμένος από τη ροκ της εποχής (1969) πήρε μαζί του τον κιθαρίστα John McLaughlin και τον αυστριακό περκασιονίστα Joe Zawinul. Καλώντας και τον  Herbie Hancock, βρέθηκε με τρεις πιανίστες, πράγμα περίεργο , γιατί ο Μάιλς πάντοτε ζητούσε από τους πιανίστες του να »αποσύρονται». Το αποτέλεσμα; Εξαιρετικό:

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s