» ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ» ΤΟΥ ΠΟΕ, από τον Παύλο Παπασιώπη

 

raven-manet-2

 

Η εικονογράφιση είναι του Εντουάρ Μανέ

 

1 - Αντίγραφο (2)

2 - Αντίγραφο

3 - Αντίγραφο

4 - Αντίγραφο

1 - Αντίγραφο

Δημοσιεύτηκε στα ΕΛΙΜΕΙΑΚΑ , τεύχος αρ. 3, ΝΟΕΜΒΡΙΟΣ 1982

Advertisements

Οι πρόσφυγες με τα γυαλιά της Δύσης

Άκουσα σήμερα από έναν πρόσφυγα τούτο:Βγήκαν κυνηγημένοι σ’ένα ελληνικό νησί. Μαγαζιά, σπίτια, πόρτες, παράθυρα, έκλεισαν όλα μονομιάς. Αυτός με τη γυναίκα του μέσα στο κοπάδι. Το μωρό έξι μέρες να…

Πηγή: Οι πρόσφυγες με τα γυαλιά της Δύσης

Μωρίς Σιακκής – 448 μίλια, εκατομμύρια νότες: Αναζητώντας τις ρίζες του σύγχρονου τραγουδιού στον αμερικανικό Νότο.

Στην μικρή πόλη Κλάρσκντέηλ ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός στεγάζει το πιάνο του Otis Spann και την … καλύβα του Muddy Waters, επανασυναρμολογημένη κομμάτι – κομμάτι. Έξω στην οδό John Lee Hooker αφουγκραζόμαστε την ιστορία του μπλουζίστα και αντικρίζουμε την τοιχογραφία του Sonny Boy Williamson. Αμφότεροι συνήθιζαν να μένουν στο Riverside Hotel, όπου κατέλυαν όλοι οι μουσικοί που περιόδευαν σ’ αυτά τα μέρη. Εδώ άφησε την τελευταία της πνοή η Bessie Smith και το κτίσμα αποκαλύπτει λίγους από τους μύθους του, χάρη και στην ευγενή ξενάγηση του ιδιοκτήτη. Άραγε πράγματι η Σμιθ πέθανε επειδή δεν την δέχτηκε το αποκλειστικά για λευκούς νοσοκομείο, όπως διασώζει ένας ακόμα μύθος;

Πανδοχείο

448

Περιπλάνηση στην μήτρα του ροκ εν ρολ

500 miles away from home, έλεγε ο ύμνος, που τραγουδήθηκε από τους προγόνους και τους νεώτερους. 52 μίλια λιγότερα έκανε ο συγγραφέας αλλά μας έδωσε το πλέον χορταστικό ροκ εν ρολ οδοιπορικό, που τελικά δεν μας βρίσκει πεντακόσια μίλια μακριά από το σπίτι, αλλά μας επιστρέφει στο άλλο μας σπίτι. Το βιβλίο είναι το τελευταίο που θα περίμενα να βρω γραμμένο σε ελληνική γλώσσα. Πρώτα από άποψη θεματολογίας: ένα ταξίδι στις απαρχές του ροκ εν ρολ, στην ιστορία και στην τοπογραφία της μουσικής που καθορίζει τις ζωές μας από τότε που αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε ότι ζούμε μέχρι σήμερα. Ύστερα από άποψη γραφής: αποτελεί ταυτόχρονα οδοιπορικό ενός εννιαήμερου ταξιδιού στον αμερικανικό Νότο· μουσική και τοπογραφική περιήγηση στις ρίζες του σύγχρονου τραγουδιού· ταξιδιωτική λογοτεχνία και οδηγό· αυτοβιογραφική αφήγηση σκέψεων και περιπετειών· συλλογή σύντομων βιογραφικών πολλών προσωπικοτήτων του ροκ· προσωπική ιστορική έρευνα για το θέμα· καταγραφή δεδομένων με πίνακες…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.570 επιπλέον λέξεις

Το groovy τρομπόνι του Curtis

Ο Macoy Tyner στο πιάνο και ο Jimmy Garisson στο μπάσο που συνοδεύουν τον Κέρτις Φούλερ στη συγκεκριμένη ηχογράφηση – για τους αμύητους – είναι ταυτισμένοι (μαζί με τον ντράμερ Elvin Jones) με το σχήμα του Κολτρέην.
Αξίζει πάντως μετά το τρομπόνι του Φούλερ ο γάργαρος ήχος του τενόρο του Benny Golson. Διαμάντι….

…πάνω στη σεξουαλικά αχαλίνωτη κοιλιά της

RIAN_00602435_468

 

«…να καταγράψει με την κάμερά του μια συνάντηση διανοιών ανάμεσα στον Ντ.Ντ.Σοστακόβιτς και στην Α.Αχμάτοβα, με την οποία δεν είχε ποτέ κάτι κοινό, εκτός από τους εφιάλτες, οπότε στάθηκε δίπλα της στη χιονισμένη λάσπη περιμένοντας το βουητό της κάμερας, κι έπειτα είπε: Ογδόντα οκτώ, ογδόντα οκτώ – μια άσκηση που είχε επινοήσει για να δημιουργήσει την ψευδαίσθηση μιας ζωηρής ομιλίας τεντώνοντας τις γωνίες του στόματος, ίσως οι τραγουδιστές της όπερας να την έβρισκαν, ξέρετε, χρήσιμη. Πού ήταν η Ιρινότσκα; Θα ήταν ευγενική, ήταν τόσο…δόξα τω Θεώ γι’ αυτό, γιατί στην ηλικία του, τέλος πάντων. Η Αχμάτοβα τον κοιτούσε επίμονα, φορούσε το παράσημο του Λένινγκραντ με την πράσινη κορδέλα, ενώ εκείνος όχι, η κακομοίρα έμοιαζε μάλλον κοντόχοντρη, γιατί το ρωσικό φαγητό μας, ξέρετε… Εντάξει, λοιπόν, θα την πρόσβαλλε, αλλά δεν του καιγόταν καρφί, όχι ότι την αντιπαθούσε, βέβαια, η κακομοίρα έμοιαζε γριά και απεριποίητη. Το μοναδικό πράγμα για το οποίο την κατηγορούσε ήταν ότι είχε πάρει μαζί της την παρτιτούρα της Έβδομης Συμφωνίας του για να την βγάλει από το Λένινγκραντ κρατώντας τη σφιχτά πάνω στη σεξουαλικά αχαλίνωτη κοιλιά της, εκείνη πίστευε ότι έτσι θα γινόταν η αδερφή ψυχή του. Μακάρι να είχε χάσει την Εβδόμη κι εκείνος να είχε σκοτωθεί – τότε δεν θα είχε συνεισφέρει σε εκείνη την ξεδιάντροπη… ξέρετε.» William T. Vollman «Europe central» ,κεφάλαιο Όπους 110, σελίδα 793-794

 

 

 

  • Η συναυλία πραγματοποιήθηκε στις 9 Αυγούστου 1942 και μεταδόθηκε, με μεγάφωνα, σε ολόκληρο το Λένινγκραντ. Με την περίφημη «Επιχείρηση Μπουρίνι» που προηγήθηκε, 3.000 οβίδες εκτοξεύθηκαν εναντίον θέσεων του γερμανικού πυροβολικού προκειμένου να εξασφαλιστεί η σιγή του κατά τη διεξαγωγή της.
  • Οι φωτογραφία είναι από το πρακτορείο Novosti.

 

 

Ο έρωτας είναι μάχη για όσους δεν ξέρουν ούτε κατά διάνοια τι μυρωδιά έχει ο έρωτας.

-Δεν μ’ ενδιαφέρουν τα λεφτά. Μ’ ενδιαφέρει ο έρωτας. Κι ο έρωτας είναι μάχη. Θα δώσω τη μάχη μου ως το τέλος. Αλλά θα σε κερδίσω, είπε η ηλίθια Μαρί Κλοντ στον Φραντς, στην Αβάσταχτη Ελαφρότητα, βέβαια. Κι αυτός απάντησε: Ο έρωτας είναι μάχη; Δεν έχω την παραμικρή διάθεση να πολεμάω…
   Άνοιξε την πόρτα κι έτρεξε στη Σαμπίνα.

malvina

» Αν έχω καταλήξει σε ένα ερωτικό συμπέρασμα όλα αυτά τα χρόνια, δεν είναι παρά μόνο αυτό:  Ο έρωτας είναι μάχη για όσους δεν ξέρουν ούτε κατά διάνοια τι μυρωδιά έχει ο έρωτας. Μην ακούτε τους ηλίθιους, κορίτσια. Ονειρεύονται πεδία ερωτικών μαχών σπαρμένα με πτώματα, επειδή ζουν και ερωτεύονται σαν ψοφίμια. Παλεύοντας με τον άλλο, με σκοπό να κερδίσουν  τον άλλο και να αναπτύξουν πάνω του εδαφική κυριότητα. Τέτοιοι λυσσασμένοι και μικροπολιτικατζίδικοι έρωτες, μακριά από μας κι όπου θέλουν να ΄ναι.

   Ό,τι μόνο ο έρωτας μπορεί – παράδειγμα: Ανδρέας Παπανδρέου. Τον βλέπω να τρέχει στην Τήνο, στη Σέριφο και στην Αμοργό και ωρύομαι: Ευλογημένε έρωτα… Του ΄χει δώσει μια πάσα η καψούρα, άλλο πράμα. Ακτινοβολεί ο άνθρωπος. Δεν καταλαβαίνει Χριστό, ούτε από μπαι-πας ούτε από τίποτα. Βγαίνει να ξαναμαζέψει πελατεία για τρία χρόνια αργότερα. Και για να πούμε την αλήθεια, φοράει τώρα πια και κανένα πουκάμισο της προκοπής, κοστουμάκια διαλεγμένα με γούστο. Όχι σαν παλιά που έβγαινε στη Βουλή κανελής από πάνω μέχρι κάτω.
   Ό,τι μόνο ο έρωτας μπορεί – παράδειγμα: Τζούλια Ρόμπερτς. Τι άλλο θα μπορούσε να ήταν αυτό το εξαίσιο θηλυκό, εκτός από παιδί ενός τρελλού έρωτα; Το φωνάζει από μακριά. Όπως ακριβώς και η Ναστάζια Κίνσκι και η Σοφί Μαρσό και η μεγάλη Μπεατρίς Νταλ. Αντίθετα, παιδιά που γεννήθηκαν από συμβατικούς, συμπτυγμένους, υγιεινούς μικροέρωτες ή από συνοικέσια, είναι ο Σαρλ Ανζαβούρ, ο Γούντι Άλλεν, η Ροζάνα Μπαρ και πολλά άφυλα δήθεν »ωραία» πλάσματα, με πρώτη και καλύτερη τη Σίμπιλ Σέπαρντ…
   Ό,τι μόνο ο έρωτας μπορεί – παράδειγμα είναι η ενδυμασία: Ο φίλος μου ο Γιάννης Αντωνίου μου έλεγε πως άρχισε να φτιάχνει ρούχα παρατηρώντας τις ερωτευμένες γυναίκες. Ακόμη και η πιο κακόγουστη είχε πάνω της κάτι που αποτελούσε άρση της κακογουστιάς: τη διαθεσιμότητα του σώματός της. Θυμήθηκα την ατάκα του Αλμοδοβάρ: Καμμιά γυναίκα δε φοράει χρυσά κουμπιά στ’ αυτιά της, όταν ξέρει πως κάποιος θα της ψιθυρίσει στ’ αυτάκι ένα »σ’ αγαπώ, μωρό μου». Μικρές διαφορές ανάμεσα στην ενδυμασία της ερωτευμένης γυναίκας και της άλλης – πάντα κατά τον Γ.Α.: Η ερωτευμένη δεν ντύνεται για να ξιπάσει τη γειτόνισσα, κατά συνέπεια, αδύνατον να φορέσει απλικαρισμένο κεφάλι αρκουδοτόμαρου πάνω σε μπλούζα. Τα παπούτσια της δεν έχουν φιόγκους ούτε μέτρια τακουνάκια. Είναι ή ίσια ή ψηλοτάκουνα. Αποφεύγει τα χρώματα που »φωτάνε» το πρόσωπο και διαλέγει μαύρα ή ολόλευκα ρούχα. Το αισχρό κόκκινο και το φριχτό μπλε είναι ιδανικά για κουρτίνα μπάνιου σε τροχόσπιτο, αλλά καμμιά ερωτευμένη δε τα καταδέχεται. Οι φούστες της είναι πάντα ένα νούμερο στενότερες και κοντές, σαν της Ευδοκίας – τις κομ ιλ φο, άνετες λινές φουστίτσες τις αφήνει για τις άλλες κυρίες. Φοράει μεταξωτά εσώρουχα σε ανδρική γραμμή και πάντα πιτζάμες. Ποτέ νυχτικιά. Οι παντόφλες αποκλείονται διά ροπάλου, όπως επίσης και οι φόρμες γυμναστικής.
   Κατά τα άλλα – και για να παραφράσω μια μεγάλη κουβέντα του Μπουνιουέλ -, ο έρωτας ανάμεσα στα ανθρώπινα πλάσματα θα έστεκε πολύ περισσότερο στο ύψος του – απ’ όσο στέκει – αν φωτίζαμε τους λόγους του έρωτά μας και τις μυστικές συνδέσεις ανάμεσα στα δυο μισά..

   Επιμύθιο και δεύτερο συμπέρασμα: Αν είναι κακό να σκοτώνεις τον πλησίον σου δίχως λόγο, είναι χίλιες φορές πιο κακό να ερωτεύεσαι και ν’ αγαπάς τον πλησίον σου χωρίς λόγο…»

-Μαλβίνα Κάραλη, 1991 περιοδικό »ΓΥΝΑΙΚΑ»

»Απόφευγε…» είναι οι ευχές για το 2016

 

 

Απόφευγε τις σκληρές εκδικήσεις.

Κανενός εχθρού η τιμωρία δεν αξίζει όσο ένας ήρεμος ύπνος

Φρόντιζε ν’ απομακρύνης τους ανεπιθύμητους ,

χωρίς να τους εξολοθρεύης.

Έτσι, και ήσυχος θα είσαι, και μεγαλόψυχος θα φαίνεσαι…

 

Συμβουλές του χαλίφη Άλ-Σαχ-Αούν που άφησ’ εποχή

για την πρωτοτυπία του.

Συμβουλές, που τις εφάρμοσε ο ίδιος, στέλνοντας σε «καλές θέσεις»,

αλλά μακρυά, όσους το κέφι του χαλάγαν…

Γι’ αυτό και μπόρεσε άνετα να μελετήση τον Αριστοτέλη,

να μάθη άλγεβρα, να χαρή τις σκλάβες του χαρεμιού του,

και να δοξάζη τον Αλλάχ με καθαρή καρδιά.

 

Τρύφωνας, Χ.

Από την ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ  Της Νεοελληνικής Γραμματείας (Η ΠΟΙΗΣΗ), Τόμος 3, σελίδα 1519, των Ηρακλή& Ρένου, Ήρκου & Στάντη Αποστολίδη, Εκδ. ΤΑ ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ