Εικόνα

Όψεις των διωγμών των Εβραίων στην κατοχική Θεσσαλονίκη

JCTH

Advertisements

Η μαρτυρική αναβολή του θανάτου ήταν η ζωή μας στα ναζιστικά στρατόπεδα

ΑΦΙΕΡΩΣΗ

Στην ιερή μνήμη του ακριβού, μοναδικού φίλου μου, στις ώρες των μεγάλων δοκιμασιών, ΛΕΩΝ ΦΑΒΙΑΝ, που δολοφονήθηκε άνανδρα στο στρατόπεδο του Έμπενζεε.

Θύμα κι αυτός μαζί με εκατομμύρια άλλους, ενός επιδρομέα που ξεπέρασε τον Αττίλα, τον Τζέκινς Χαν, τις ορδές των Ούννων, σε φανατισμένη θηριωδία και μανία καταστροφής.

Δεν θα χαθεί ποτέ το όνομά του στο σκοτεινό βασίλειο της Λήθης, όσο θα χτυπά στα στήθη μου, η καρδιά που μοιράστηκε μαζί του τόσες δοκιμασίες

           Χ.Κ

KOYNIO

Στο στρατόπεδο του Άουσβιτς, σαν στο στόμα ενός τεράσιου Λεβιάθαν, εξαφανίστηκαν, με μεθόδους πρωτάκουστα σαδιστικές, τέσσερα και πλέον εκατομμύρια Εβραίων, που το μόνο έγκλημά τους ήταν οτι ανήκαν

στη  » φ υ λ ή    τ ο υ    Ι σ ρ α ή λ »

Η φωτογραφία και τα κείμενα είναι από το συγκλονιστικό βιβλίο του Χάιντς Κούνιο «ΕΖΗΣΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ»

Εικόνα

ΧΑΙΝΤΣ ΣΑΛΒΑΤΩΡ ΚΟΥΝΙΟ ή ο αριθμός 109565

p34447

«Με μετέφεραν στο Άουσβιτς στις 15 Μαρτίου του 1943 στριμωγμένος μαζί με 80 ανθρώπους σε ένα βαγόνι και έμεινα στα στρατόπεδα συγκέντρωσης έως τις 6 Μαΐου 1945 ημέρα επίσημης λήξης του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου. Ήμουν σκλάβος εργάτης, μεταξύ των ελάχιστων επιζώντων σκελετωμένων από την πείνα και τις κακουχίες, ανάμεσα σε δεκάδες χιλιάδες σκελετωμένους νεκρούς. Σώθηκα χάρη σε πολλές μικρές συμπτώσεις που μου επέτρεψαν να επιστρέψω στην πόλη που αγαπώ και να ξαναγεννηθώ. Έζησα εγώ, όμως δεν ξαναβρήκα τα 22 μέλη της οικογένειάς μου και πολλούς ακόμη. Αφιέρωσα τη ζωή μου στη διατήρηση της μνήμης ώστε οι 37.500 Εβραίοι της Θεσσαλονίκης που δεν επέστρεψαν από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης να αποκτήσουν τη χαμένη τους ταυτότητα». Χάιντς Κούνιο

Εντόπισα το βιβλίο τυχαία σε παλαιοβιβλιοπωλείο της Αθήνας και το περιμένω.
Γνώρισα από κοντά τον κ.Κούνιο, μίλησα μαζί του και αισθάνομαι μέγιστη τιμή γι αυτό.Και θα θυμάμαι μέχρι να πεθάνω το άγγιγμα της παλάμης του στο χέρι μου. Ένα χέρι που άγγιζε τη θηριωδία του ναζισμού.
Περισσότερα από παλαιότερη ανάρτησή μου εδώ: http://www.dimentes12.blogspot.gr/2013/01/109525.html

Οι πλακέτες της μνήμης

dsc00008_0

Αντιγράφω από την parallaxi :

«Στις 8 Απριλίου 1943, 149 Έλληνες εβραίοι μαθητές του Α’ Γυμνάσιου Αρρένων Θεσσαλονίκης «επαύσαντο φοιτούντες» του σχολείου. Οι μαθητές εκτοπίστηκαν τις επόμενες εβδομάδες μαζί με τις οικογένειες τους από τις φασιστικές δυνάμεις κατοχής σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι περισσότεροι από αυτούς στο Άουσβιτς. Μόνο έξι από αυτούς επέζησαν του Ολοκαυτώματος. Πριν λίγες μέρες στην μνήμη των θυμάτων του Α’ Γυμνάσιου Αρρένων τοποθετήθηκαν μνημειακές πλακέτες στο πεζοδρόμιο μπροστά στο σχολείο, το οποίο βρίσκεται στη Βασιλίσσης Όλγας 3.»
dsc00003
Το κείμενο και οι φωτογραφίες είναι όλα από την parallaxi (www.parallaximag.gr)
Ευχαριστώ το φίλο Νώντα Τσίγκα που μου έστειλε την δημοσίευση πριν λίγο.

Ώστε σε «ξένα χώματα» θάφτηκαν οι 1.484 εβραίοι αδερφοί μας της Καβάλας ; Αιδώς Αργείοι !!!!

kavala tragia Ευχαριστώ και πάλι το φίλο της καρδιάς Ν.Τσίγκα για την αποστολή του εξαιρετικού άρθρου (από την εφημερίδα Νέα Εγνατία της Καβάλας). Δε μπορώ παρά να το αναρτήσω και εγώ φωνάζοντας : Ντροπή !!!

Το αστέρι που δεν αρέσει στη δήμαρχο…

Ένα εξαιρετικό κείμενο του φίλου της καρδιάς Ν.Τσίγκα εδώ : http://xartokoptis.blogspot.gr/2015/05/blog-post_18.html

ImageHandler.ashx

«Κάπου έξω απο την Καβάλα έχουν απομείνει ξεχασμένα τα μνήματα του εβραϊκού νεκροταφείου, που φρόντισε πάντοτε μέχρι την τελευταία του ώρα ο ύστατος της Εβραϊκής Κοινότητας Καβάλας Σαμπετάϊ Τσιμίνο. Οι πολλοί όμως δεν ευτύχησαν να ‘χουν την πολυτέλεια της ταφής. Άλλοι πνίγηκαν και άλλοι γίνανε στάχτη. Δεν θα υπάρξουν καινούργιοι νεκροί (στο χώρο). Δεν θα υπάρξουν προσκυνητές. Η κατεδάφιση της τελευταίας Συναγωγής ήταν ο επίλογος του Εβραϊσμού της Καβάλας» .

Εγώ πάντως τίμησα με τον παρακάτω τρόπο τη αδυναμία προβολής του άστρου του Δαυίδ στην Καβάλα. Ποδηλάτησα 95 χιλιόμετρα στο επαρχιακό οδικό δίκτυο με μεγάλη μου περηφάνια.

unnamed